Męski Smak

Fitness · Trening

HIIT czy cardio stacjonarne – co lepsze i jak połączyć je w tygodniu

HIIT czy cardio stacjonarne: porównanie czasu (20–30 vs 30–60 min), efektu na VO2max i zmęczenia, protokół 4 × 4 min, HIIT 30/90 s i tydzień, który łączy oba.

Marcin Braun · · 4 min czytania
Biegacz w trakcie sprintu na bieżni stadionu
fot. Braden Collum / Unsplash

Listopad to moment, w którym cardio przenosi się pod dach albo w ogóle znika z planu. Robi się ciemno o szesnastej, na dworze ślisko, a do świąt zostało kilka tygodni – i nagle wszyscy na siłowni pytają, co lepiej „spala”: dwadzieścia minut interwałów na rowerku czy godzina spokojnego dreptania na bieżni. Odpowiedź brzmi: zależy, po co ci to cardio i ile masz czasu. Ale da się to rozpisać bardzo konkretnie.

Poniżej porównanie HIIT i cardio w stałym tempie bez mitów z reklam, wraz z gotowym tygodniem, który łączy oba podejścia.

Czym się różnią

Cardio stacjonarne (ang. steady state, często nazywane „strefą 2”) to wysiłek o stałej, umiarkowanej intensywności przez 30–60 minut i dłużej. Kryterium jest proste: możesz mówić pełnymi zdaniami, ale nie zaśpiewasz. Tętno zwykle mieści się w okolicy 60–70% maksymalnego.

HIIT (trening interwałowy o wysokiej intensywności) to krótkie odcinki bardzo ciężkiej pracy przeplatane odpoczynkiem. Odcinek trwa od 20 sekund do 4 minut, intensywność jest taka, że po zakończeniu nie masz ochoty na rozmowę. Cały trening, z rozgrzewką, mieści się w 20–30 minutach.

Co mówią zalecenia

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca dorosłym 150–300 minut umiarkowanej aktywności tygodniowo albo 75–150 minut aktywności intensywnej, albo ich połączenie, do tego co najmniej dwa dni ćwiczeń wzmacniających mięśnie. Ważne jest to „albo”: minuta intensywnego wysiłku liczy się mniej więcej za dwie minuty umiarkowanego. To właśnie główny atut HIIT – podobny efekt zdrowotny w krótszym czasie.

Porównanie w praktyce

Kryterium HIIT Cardio stacjonarne
Czas jednej sesji 20–30 min 30–60 min i więcej
Poprawa wydolności (VO2max) szybka, bardzo dobra wolniejsza, ale stabilna
Redukcja tkanki tłuszczowej zbliżona przy podobnym wydatku zbliżona przy podobnym wydatku
Zmęczenie i regeneracja duże, potrzeba 48 h przerwy małe, można robić często
Wpływ na trening siłowy może przeszkadzać, jeśli robiony tuż przed nogami minimalny
Próg wejścia wymaga bazy kondycyjnej dla każdego
Ryzyko przeciążeń wyższe (sprinty, skoki) niskie

Najważniejszy wniosek z przeglądów badań: jeśli chodzi o spalanie tkanki tłuszczowej, różnice między HIIT a cardio stacjonarnym są niewielkie, gdy porównujemy podobną ilość pracy. Tłuszcz tracisz przez deficyt kaloryczny, a cardio tylko pomaga go zrobić. Słynny „efekt afterburn” po HIIT istnieje, ale to zwykle kilkadziesiąt kilokalorii, a nie dodatkowy obiad.

Za to dla wydolności HIIT jest wyjątkowo skuteczny. Klasyczny norweski protokół 4 × 4 minuty na ok. 85–95% tętna maksymalnego, z 3 minutami aktywnego odpoczynku, to jeden z najlepiej przebadanych sposobów na poprawę VO2max.

Kiedy wybrać HIIT

  • Masz mało czasu i chcesz zmieścić cardio w 25 minutach.
  • Chcesz szybko poprawić kondycję, np. przed sezonem narciarskim.
  • Nudzi cię godzina na bieżni.
  • Masz już bazę: potrafisz bez problemu przez 30 minut ćwiczyć w umiarkowanym tempie.

Kiedy wybrać cardio stacjonarne

  • Zaczynasz od zera albo wracasz po przerwie.
  • Trenujesz siłowo 3–4 razy w tygodniu i nie chcesz dokładać sobie zmęczenia.
  • Masz nadwagę i stawy, które nie lubią skoków i sprintów.
  • Potrzebujesz aktywnej regeneracji po ciężkim treningu.
  • Chcesz po prostu ruszać się częściej – spacer szybkim krokiem też się liczy.

Jak zrobić HIIT z głową

Najbezpieczniejsze urządzenia do interwałów to rower stacjonarny, ergometr wioślarski i orbitrek. Obciążają stawy znacznie mniej niż sprinty na bieżni czy skakanie burpees. Prosty schemat na start:

  1. Rozgrzewka 8–10 minut w spokojnym tempie, ostatnie 2 minuty coraz mocniej.
  2. 6–8 powtórzeń: 30 sekund mocno (ok. 8/10 w skali odczuwanego wysiłku), 90 sekund bardzo lekko.
  3. Schłodzenie 5 minut.

Co 1–2 tygodnie dodaj jeden odcinek albo skróć przerwę o 15 sekund. Nie rób HIIT częściej niż 2 razy w tygodniu, a na pewno nie dzień przed ciężkim treningiem nóg.

Tydzień, który łączy oba podejścia

Przykład dla faceta, który trenuje siłowo 3 razy w tygodniu:

Dzień Trening
Poniedziałek siłownia – całe ciało
Wtorek cardio stacjonarne 40 min (rower, marsz pod górę na bieżni)
Środa siłownia – całe ciało
Czwartek HIIT 20–25 min na rowerze lub ergometrze
Piątek siłownia – całe ciało
Sobota długi spacer lub cardio 45–60 min na dworze
Niedziela wolne

To daje ok. 20 minut intensywnego i ok. 90–100 minut umiarkowanego wysiłku tygodniowo, czyli wypełnia zalecenia WHO, nie zabierając sił z siłowni.

Bezpieczeństwo

HIIT mocno podnosi tętno i ciśnienie. Jeśli masz nadciśnienie, chorobę serca, cukrzycę, nie trenowałeś od lat albo przekroczyłeś czterdziestkę i dawno nie robiłeś badań, przed wprowadzeniem interwałów porozmawiaj z lekarzem. W razie bólu w klatce piersiowej, zawrotów głowy czy nietypowej duszności przerywasz trening od razu, a nie „dokańczasz serię”.

Czytaj też

  • hiit
  • cardio
  • trening interwałowy
  • kondycja
  • spalanie tłuszczu
  • strefa 2

Czytaj też